Skip to main content

Podpisz apel, aby chronić las nad Bystrzycą

Wody Polskie zaplanowały wycięcie 678 drzew nad Bystrzycą we Wrocławiu. Wśród nich są bezcenne ponad stuletnie dęby, w tym takie o wymiarach pomnikowych, oraz inne drzewa stanowiące schronienie ptaków, nietoperzy i owadów, a dla okolicznych mieszkańców miejsce spacerów i zachwytów. 

Powodem tych działań, jak wskazują Wody Polskie, jest ochrona przeciwpowodziowa. Ale kogo ma chronić budowany tam wał? Nie do końca wiadomo… bo za wałem znajdują się jedynie pola, a oczyszczalnia, na którą także powołują się Wody Polskie, stoi w innym miejscu i jest już otoczona infrastrukturą przeciwpowodziową. Po piątkowym proteście mieszkańców i przyrodników, inwestycja została wstrzymana z uwagi na stwierdzoną na miejscu obecność gatunków chronionych. 

Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska we Wrocławiu wydała oficjalne pismo do inwestora, w którym nakazała natychmiastowe przerwanie prac aż do przedstawienia wymaganych decyzji derogacyjnych. Przypomniano też o możliwych karach za złamanie przepisów dotyczących ochrony przyrody i zażądano wyjaśnień, czy przed wycinką drzewa zostały skontrolowane przez ekspertów pod kątem występowania stanowisk chronionych gatunków. To nie oznacza jednak zatrzymania inwestycji w ogóle!

Pomimo tego, że RDOŚ wystosował pismo wstrzymujące wycinkę do czasu zweryfikowania dokumentacji, apel do prezesa Wód Polskich oraz Ministra Infrastruktury pozostaje aktualny i wciąż można go podpisać na stronie Akcji Demokracji. 

Potrzebujemy następujących działań:

  1. ponownej niezależnej oceny zasadności budowy wału w tym miejscu i kształcie;
  2. wyłączenia z wycinki drzew o rozmiarach pomnikowych;
  3. upublicznienie dokumentów, na jakich oparto decyzję – w tym inwentaryzacji przyrodniczej i map zalewowych; 
  4. kontroli Ministerstwa i NIK nad inwestycją i ustalenia, na jakiej podstawie podjęto decyzję o wydatkowaniu 15 mln zł ze środków publicznych na ochronę pola.

Wszyscy pamiętamy powódź z 2024 roku i wszyscy widzimy na własne oczy skutki suszy, powodowane nią szkody w rolnictwie, znikające rzeki i jeziora. Ochrona przeciwpowodziowa nie może oznaczać jedynie budowania koszmarnie drogiej infrastruktury, która wymaga później równie kosztownego utrzymania. My tej wody potrzebujemy też w krajobrazie. 

Nie możemy pozwalać, by obwałowanymi, pozbawionymi drzew kanałami woda natychmiast spływała do morza, o ile wcześniej nie wyparuje z wystawionych na pełne słońce, nieosłoniętych drzewami koryt. Naturalne tereny magazynujące wodę na czas suszy, miejsca, gdzie może się rozlewać i meandrować, lasy łęgowe, są niezbędne. Takim miejscem wciąż jest to wzdłuż Bystrzycy, które znika na naszych oczach.

Nie dajmy sobie wmawiać, że musimy wybierać, czy chronimy się przed suszą, czy przed powodzią. Oba te zjawiska są dla nas katastrofalne w skutkach, choć te związane z suszą bardziej rozłożone w czasie. Mamy XXI wiek, wiedzę o lepszych rozwiązaniach opartych na przyrodzie i to po nie powinniśmy sięgać, a nie po piły i beton.