Niewidzialny problem. Widzialne skutki dla przyszłych pokoleń.
Czym jest mikroplastik?
To drobiny plastiku mniejsze niż 5 mm, często zupełnie niewidoczne dla naszego oka. Powstają z rozpadu większych tworzyw lub są celowo dodawane do produktów. Przykładowo brokat, który tak często jest dodawany do produktów dla dzieci, czy stosowany w robieniu dla nich tatuaży.
Gdzie jesteśmy narażeni na mikroplastik? W zasadzie wszędzie:
- w wodzie i napojach, szczególnie tych w butelkach plastikowych
- w żywności (przykładowo ryby, sól morska, owoce morza)
- w powietrzu (np. kurz domowy)
- w kosmetykach i syntetycznych ubraniach
- w opakowaniach żywności
Mikroplastik wykryto już we krwi, płucach, a nawet łożysku.
Co to są substancje endokrynnie czynne (zwane też: EDC)?
To związki chemiczne, które wykazują aktywność hormonalną przez co zaburzają działanie naszego układu hormonalnego. Możemy je spotkać w produktach plastikowych, kosmetykach, detergentach, czy w żywności z uwagi na stosowanie środków ochrony roślin np. pestycydów. Zwiększają ryzyko bezpłodności, zaburzają metabolizm, mogą wywoływać choroby tarczycy czy przyspieszać dojrzewanie. W połączeniu ze sobą lub z innymi substancjami mogą być jeszcze silniejsze (efekt „kotajlu”).
Czym są „wieczne chemikalia”?
To syntetyczne związki chemiczne, które praktycznie nie ulegają biodegradacji, nie rozkładają się w środowisku. Są odporne na wodę, tłuszcz i temperaturę.
Gdzie je znajdziemy? W nieprzywierających patelniach, odzieży wodoodpornej, opakowaniach „na wynos”, farby i kosmetyki, a także części stosowane w elektronice. Gromadzą się przez lata w środowisku i w naszych organizmach.
Długotrwała ekspozycja może zwiększać ryzyko: zaburzeń hormonalnych, problemów z płodnością, powikłań w ciąży, otyłości i cukrzycy, nowotworów hormonozależnych, obniżonej odporności.
Najbardziej narażone są – bez niespodzianek: kobiety w ciąży, niemowlęta i dzieci.